Terugslag(je), voor mezelf kiezen en andere tralala

Lieve, lieve lezers,

Vandaag (5 juli) was even een confrontatie dagje ! Vannacht wel goed geslapen, maar heftig gedroomd en dat betekent bij mij altijd dat ik behoorlijk aan het verwerken ben geweest in mijn slaap. Dus… brak opgestaan, ik was Kapot met een hoofdletter “K”. Ik had vandaag 2 afspraken in de planning die allebei leuk en gezellig waren Ik voelde me de laatste dagen super, dus dat zou ik wel even flikken, ja toch? Tsja en dat is nou juist één van de oorzaken dat ik een Burn-out heb gekregen, ik kan niet goed luisteren naar wat ik nodig heb en kies vaak meteen voor wat ik leuk vind. Dat gaat wel al beter hoor sinds mijn therapie in Laren, maar zo nu en dan stap ik nog in de valkuil. Ondanks de wijze woorden van Jasper: “Schat, doe dat nou niet.. doe 1 ding op een dag”. Ook vriendinnen die zelf ook ooit een burn-out hebben gehad riepen van de week al…” Nat, doe je wel beetje kalm aan”. Natuurlijk was ik weer eens eigenwijs en ik wist het zelf natuurlijk het best.. ik heb deze week vakantie en hoef niet te werken, kan toch allemaal best. Nou, nee dus, ik moet er nog steeds aan wennen dat ALLES energie kost en niet alleen werken. Die balans heb ik duidelijk nog niet gevonden. Wat wel veranderd is, is dat ik nu wel (met tegenzin, dat dan weer wel) op de rem stap en afspraken afzeg. gelukkig is er veel begrip, omdat men inmiddels wel weet dat ik zo nu en dan net een enthousiaste puppy ben die achter haar eigen staartje aanrent en dat de Burn-out gewoon geen rekening houdt met afspraak = afspraak.

Vanmorgen zijn we wel naar Zwolle geweest naar mijn schoonouders, ik was tenslotte toen nog gewoon van plan om beide afspraken van vanmorgen en vanavond te doen. Na de koffie met een overheerlijk plakje marmer cake  begon ik na anderhalf uur al wat in te storten. Dat betekent suizende oren en gonzen in mijn hoofd. Maar het was al tegen lunchtijd en zijn we nog gezellig blijven lunchen. Na de lunch ging het al slechter met de energie en heb ik moeten besluiten om Ans af te bellen. Ans was zo lief en begripvol (Ik had ook niet anders verwacht hoor) en zei dat ze mijn blog de hele week gevolgd had en er eigenlijk al op zat te wachten dat ik een terugvalletje zou krijgen. Zelf merk ik dat helaas nog niet, maar mijn omgeving wel en dat is wel heel fijn. Daarvoor hierbij mij oprechte dank voor een ieder die mij beter snapt dan ik mezelf. Met Ans heb ik afgesproken dat we het een andere keer over doen en dat is net zo gezellig, want we hebben altijd lol. Maar daarom vind ik het ook zo lastig om zo’n verstandige keus te maken. Maar goed, het gaat al beter 🙂

Ik was blij dat ik in de auto zat op weg naar huis en ook hier weer niet omdat het niet gezellig was, want ik heb het altijd fijn bij mijn schoonouders!! In de auto viel ik op de terugreis regelmatig in slaap, dat zegt al genoeg. Jasper ziet altijd veilloos aan  mijn gezicht dat mijn grens is bereikt en tsja dat zie ik zelf niet, vandaar dat ik moet gaan leren voelen wat mijn grens is.

mijn Burn-out Face!

Thuisgekomen ben ik meteen op bed geploft en in slaap gevallen tot vlak voor het eten…. dat was dan wel weer prettig hihi. Kon ik meteen aanschuiven. Ik heb dus een paar uur flink liggen ronken, waardoor mijn accu weer een klein beetje opgeladen was. Na het eten had ik nog steeds last van suizen en gonzen in mijn hoofd en ik weet inmiddels uit ervaring dat beweging een prima remedie is om die klachten van de       Burn-out te verdrijven. Aangezien ik met dat suizen en gonzen geen extra prikkels meer kan hebben van drukte, telefoon, kletsen en TV kijken besloot ik toch te proberen te fietsen. Jasper ging mee en gewapend met mijn I-phone met Endomondo app zijn we weer op pad gegaan. Mijn enkel is nog steeds wat dik en gevoelig van mijn verstapping gisteren, dus die heb ik ingetaped. Hop, hop met mijn lompe lijfie op de fiets, Endomondo appie aangezet en fietsen met die hap. Het was heerlijk weer en toch weer die vliegjes, gelukkig wel minder dan gisteren. De tip van Ans op mijn blog van gisteren, dat een mondkapje van Gamma of Praxis wel zou helpen, heb ik nog niet geprobeerd. Maar de tip van Rabia om geen lipgloss op te doen, omdat die als vliegenvanger fungeert, heb ik wel ter harte genomen 🙂

Ik wilde onderweg een foto maken van mijn t-shirt met al die vliegjes erop als bewijs dat ik niet uit mijn nek zwam. Maar wat deden die knurften…. wegvliegen als ik stopte om de foto te maken ! Tsja en aangezien mijn “airbags” zachter zijn dan de grill van mijn auto, hadden ze die  luxe dan ook om weg te vliegen. Daarvan helaas geen bewijs maar ook vandaag was het ook weer vliegjes koppen geblazen. Buiten dat feit was het gewoon wel heerlijk fietsweer en hebben we uiteindelijk 19,64 kilometer gefietst vandaag in 1 uur en 28 minuten . We hebben wat langer gefietst om mijn hoofd leeg te maken en de spierpijn van de afgelopen dagen er wat uit te rijden. Ook hebben we vandaag met mijn schoonouders afgesproken om binnenkort een fietstochtje te doen en aangezien zij stoere fietsers zijn die regelmatig fietsvakanties doen, moet ik natuurlijk extra in training. Er zal namelijk geen bezemwagen meerijden tijdens het fietstochtje dat we met hen gaan maken. Op het laatste stuk hebben we ook weer wat interval gedaan (brugje op en af in flink tempo) en inmiddels is door de adrenaline rush mijn hoofd in elk geval lekker leeg.

kop als een tomaat, maar wel al beter dan een burn-out hoofd!

Thuisgekomen even uitgezweet met een glas water en daarna hop onder de douche. Ik voel me nu in elk geval weer wat beter in mijn hoofd. Maar de les is wel om beter met mijn energie om te gaan. Met eten is dat vandaag, op het plakje cake en 2 waterijsjes na,  wel prima gelukt.

Oh ja en ik kreeg vandaag ook de uitslag van de Obesitas poli over het bloedonderzoek dat gedaan was en die was prima, dat betekent dat mijn cholestrol, glucose en schildklier prima zijn. Gelukkig heeft mijn overgewicht nog niet voor gezondheidsproblemen gezorgd! Het programma start pas in september/oktober maar ik ben al wel goed bezig, al zeg ik het zelf hahaha.

Nu ga ik lekker slapen en wens jullie een goede nacht, weltrusten en tot blogs

Knuf

nathalie

Fietsen, vliegjes slikken en andere ongemakken….

Lieve, trouwe lezers,

Gisteravond  ben ik dus toch nog gaan fietsen met Jasper. Geen sterke tijd hoor hihi, ik denk dat het oma-tje op de hoek me nog inhaalt met haar boodschappentassen. Maar ik heb gefietst, wel 11,86 kilometer in 52 minuten. De Endomondo app op mijn I-phone geeft dat allemaal keurig aan. Wat denk je? Ik heb zelfs ruim 800 kcal ermee verbrand zegt dat ding. Maar…. daarbij zijn de ingeslikte vliegjes niet meegeteld !! Dat is het enige nadeel van dat fietsen in de natuur, al die *** vliegjes in je mond. Ik heb nu wel eindelijk iets gevonden wat ik niet lekker vind om te eten … vliegjes. Mensen die mij goed kennen die weten dat ik van het idee van zo’n vlieg in mijn keel al moet kotsen, laat staan als zo’n knurft ook echt recht in mijn huig belandt. Ik heb al een paar keer onderweg een soort van bijna over mijn nek staan te gaan. De beste oplossing is door je neus ademen en niet praten, ja U leest het goed NIET PRATEN onderweg. Ik neem namelijk geen enkel risico meer dat ik weer met zo’n ding in mijn huig moet rondfietsen. Maar goed… verder is het fietsen heerlijk, dus mij hoor je er verder niet over.

Vandaag lekker relaxed opgestaan en ontbeten (dieet verantwoord jaja dat dan weer wel). Ik had een theeleut afspraak vanmorgen, dat was heel gezellig en zelfs thee zonder wat erbij blijkt heel gezellig 😉 Ik heb daar wel in de middag crackers gegeten voordat ik wegging, omdat ik een afspraak bij Sanquin had om bloed te doneren. Maar die crackers is ook heel dieet vriendelijk en ook wel noodzakelijk, want als ik van mijn stokkie ga bij de bloedbank, dan hebben ze al het personeel nodig (of Smit Tak bellen hihihi) om mij weer op te hijsen.

Het was er niet zo heel druk en ik was vrij snel aan de beurt.

Het was mijn zoveelste donatie, daarom kreeg ik als kadootje een pluche pelikaantje mee ( ik heb natuurlijk weer niet goed genoeg geluisterd naar de bloedprik-dame, dus ik weet niet hoe vaak ik inmiddels heb gegeven). Ach, daar kan ik vast wel weer een nichtje of neefje mee verblijden. Bij het verlaten van de donorbus stapte ik op een stokje of iets, want ik verstapte me (toch een beetje slapjes van te weinig eten en half litertje bloedgeven denk ik) en voelde een pijnscheutje door mijn enkel gaan. Maar…. bikkel die ik ben, gewoon meteen even boodschappen doen. Thuisgekomen toch maar even gekoeld met een koelelement. Rond een uur of half 4 ben ik even uurtje gaan liggen (dat had niets met bloedgeven of mijn enkel te maken hoor, dat komt door de Burn-out). Ik had de boodschappen voor het avondeten al gehaald en Jasper heeft dat fijn in elkaar geflanst (aardappelpartjes uit de oven, peultjes en worteltjes gekookt en een schnitzeltje).

Geloof het of niet, maar om 19.45 uur zijn we weer gaan fietsen. Ondanks mijn enkel wilde ik het gewoon proberen of het lukte, want het fietsen is echt goed voor me (behalve die *** vliegjes dan). Ik word heerlijk ontspannen van het fietsen omdat ik mijn spanning erin kwijt kan. Het lopen naar de box waar de fietsen staan (is aan de achterkant van mijn straat) was wel pijnlijk door mijn enkel, maar ik heb doorgezet. Ik leek manke Nelis wel zo’n loopje had ik hihi, maar het fietsen ging gelukkig wel redelijk. Alleen het kracht zetten op de bruggetjes (en daar heeft Lelystad er dan ineens een heleboel van) was wat pijnlijk. Ik heb geen fiets met versnellingen maar met terugtrap, dat is sowieso al wat zwaarder. Ik had ook nu de Endomondo app  weer aangezet en ik kan u melden dat het resultaat ten opzichte van gisteren niet verbeterd is, eerder nog iets slechter. Maar ja, ik had ook met mijn poezelige zuignap op de bank kunnen blijven zitten, dus eigenlijk ben ik zelf stiekem wel trots dat we vandaag toch 11,78 kilometer in 54 minuten hebben gefietst.

Het was heerlijk weer om te fietsen en het was erg mooi onderweg   …..maar …. die vervelende, irritante vliegjes bedachten een invasie op diverse plaatsen en met meer dan ooit tegelijk kreeg ik verschillende porties te verwerken. Ik durfde niet te praten uit angst er weer een paar in te slikken (dat was dan voor Jasper wel weer heel rustig) en lachen durfde ik ook niet, want ik weet hoe de grill van de auto eruit ziet na een ritje op de dijk. Je moet er toch niet aan denken dat je zo’n heel peleton van die vliegjes van je gebit af moet bikken bij thuiskomst. Bah bah bah. Maar ondanks de vliegjes weer heerlijk gefietst. Ik heb zowaar na 4 dagen fietsen spierpijn hahaha. Ik zeg: Goed bezig Nathalie!

Nu lig ik lekker lui in bed metde laptop op schoot aan mijn bloggie te werken (want in de huiskamer is de laatste tijd alleen nog wielren tralala op de buis, dus ik zit hier prima) en dan ga ik straks lekker even lezen en op tijd slapen. Morgenochtend gaan we gezellig even op de koffie bij mijn schoonouder in Zwolle en ‘s-avonds ga ik gezellig eten en rosé-tje drinken bij mijn vriendin Ans. Ik ga op de fiets, dan kan ik er 2 drinken en heb ik mijn beweging ook weer gehad. Dus mijn accu even opladen, anders wordt het zwaar morgen.

Kortom: Prima dag ! Ik ben een blij en tevreden mens.

Fijne avond, weltrusten en tot blogs

Knuf

Nathalie

Best friend !

Lieve lezers,

Vandaag ben ik een dagje naar mijn allerbeste vriendin Bianca geweest. Zij woont met man en kinderen in Landsmeer, dus ik was weer even in de buurt van mijn geboortestad Amsterdam.

Bianca en ik kennen elkaar al 26 jaar en hebben al heel wat samen meegemaakt. We hebben nog een belangrijke overeenkomst (behalve dat we allebei super lief zijn hahaha) we zijn beiden dol op eten en als we samen weg zijn dan hoort eten daar ook onlosmakelijk bij. We zijn allebei echte lekkerbekken en ook het probleem van afvallen en alles wat daarbij  hoort delen we al jaren samen. Het was dan ook geen verrassing dat we vanmorgen begonnen met een koekje bij de koffie hihihi 

De kinderen waren naar school en de heer des huizes aan het werk toen ik in Landsmeer mijn auto voor de deur parkeerde. We hebben gezellig bijgeklets en zijn toen in de auto gestapt om een marktje te pakken in Purmerend. We hadden net het eerste stukje markt gehad toen de drukte me overviel. Ik was vanmorgen al niet heel fit door de Burn-out, maar wilde toch naar Bianca. Ik dacht het trekt wel bij.  Maar op de markt werd het erger.

We zijn snel bij La Place naar binnen gegaan waar we (met uitzicht op de markt)  een kopje thee zijn gaan drinken en ook daar natuurlijk weer gezellig gekletst 

Nadat ik weer wat bijgetankt was hebben we de markt overgeslagen en zijn gewoon gaan winkelen. Dat was minder druk. Rond lunchtijd patatje Febo (als ik het snel type valt het niet op hahaha). We moesten wel de tijd in de gaten houden om de kinderen van school te halen. De kinderen bleven over op school en daarom hadden we wel de tijd tot een uur of drie. Helaas begon ik een beetje in te storten toen we weer thuis waren dus kon ik niet mee om de kinderen op te halen en heb ik ze vandaag niet meer gezien helaas. Maar dat komt een andere keer wel weer. De volgende keer blijf ik weer gezellig eten of zelfs logeren, komt wel goed. Maar vandaag zat er voor mij niet meer in dat dit. Ach, best al wel weer veel als je bedenkt dat ik tot ongeveer een halfjaar geleden bijna niets meer deed. De laatste maanden zit er echt wel vooruitgang in.

Thuis in Lelystad weer rustig aan gedaan de rest van de dag, ik was rond 15.30 weer thuis en ben even een uurtje gaan liggen. We hebben net gegeten en nu gaan Jasper en ik nog even een rondje fietsen.

Toch weer even dat schuldgevoel over de koek en patatjes eraf rijden. Dit moet echt anders hoor !!!!!!!!!!!! Gelukkig is hulp onderweg in de vorm van de Obesitas Poli, want deze dame heeft serieus hulp nodig.

Maar ik heb een super gezellige dag gehad met mijn vriendinnetje. Thanks Girlfriend !!

Ik ga nu fietsen dus weltrusten voor straks en tot blogs…..

Knuf

nathalie

Lunch time with my office roomy !

  Lieve lezers,

Deze week hebben we lekker een weekje vrij, toch was ik vandaag in de buurt van kantoor. Ik had een lunch afspraak met Corine. We hebben samen een kamer gedeeld op mijn oude afdeling. Vanaf het begin noemt Corine mij daarom roomy, dus dat houden we erin. Nu zitten we niet meer op dezelfde kamer en zien elkaar op het werk eigenlijk ook niet meer zo vaak, dus proberen we regelmatig samen te lunchen of na het werk af te spreken. Door mijn Burn-out en haar drukke agenda lukte dat de laatste tijd niet erg, vandaar dat ik vandaag in de buurt van kantoor was. Eindelijk hadden we een date en tsja dan maakt vakantie niet uit, want lunchen met Corine is gezellig. Zij was in Lelystad en ik woon toch in de buurt. Om 12.00 uur stapte ik op mijn fietsie (ja echt waar, weer op de fiets) iets voor half 1 was ik bij ons kantoorgebouw en heb mijn fiets in de kantoorfietsenstalling geprakt. Onderweg naar de stalling kwam ik Corine al tegen en zijn we samen naar Lunchroom Harrels in het Lelycentre (Weversstraat 20) gewandeld. Sinds mijn Burn-out was ik niet meer bij Harry en Els (de eigenaren van Harrels, vandaar de naam) geweest en was ook dat een leuke wederontmoeting.

Eerst kreeg ik van Corine een tas met tijdschriften, sinds mijn Burn-out kreeg ik van Corine geregeld een “beterschaps pakket”, welke dan hoofdzakelijk uit tijdschriften bestond en vaak ook nog andere leuke verwennerijen. Deze gaf ze dan aan Jasper mee (die ook op mijn oude afdeling werkt) om mij door de verloren uurtjes thuis en in Laren heen te helpen. Nu ben ik inmiddels al wel weer aan het opbouwen op het werk, maar nog steeds krijg ik van mijn lieve roomy nog  steeds leespakketten. Maar vandaag had Corine nog een verrassing….. een verjaardagskadootje (ik was 29 mei jarig geweest) en dat i seen hele mooie make-up doos “Sun kissed” met mooie zomer brons kleuren. Wat een verwennerij! Thanks Corine!

gaaf he? uitklapbaar en met magneetje om dicht te houden

supermooie kleuren!

Inmiddels was het toch echt wel lunchtijd! Corine had de soep van de dag met stokbrood en ik een pistolet mexicaanse kip genomen. Het was weer heerlijk!

Roomy Corine

mijn broodje met pittig gekruide kip

We hebben gezellig bijgekletst en hetwas weer super gezellig. Maar Corine moest weer werken en moesten we afscheid nemen en hebben we afgesproken elkaar snel weer te zien:-)

Gezelliieeeeee !!!!

Ik heb nog een rondje in het Lelycentre gelopen en weer bij Harrels voor de deur aangekomen heb ik nog even gezellig bijgekletst met Harry die even pauze had. Als je in het Lelycentre bent, kan ik je aanraden om dan bij Harrels te lunchen of bakkie koffie te doen. het is er altijd lekker en gezellig (nee ook hier geen sluikreclame, het is gewoon zo en dat mag best gezegd worden!).

Omdat mijn fietsie mijn bevallige billen wel zou missen heb ik de fiets weer uit de kantoorfietsenstalling geplukt en heb ik een extra omweg gefietst om toch nog even 45 minuten te fietsen (anders had ik met 15 minuten al thuis geweest).  Vandaag ging dus prima met eten !

Vanavond hebben we pasta gegeten, met zelfgemaakte saus, gezonder kan het bijna niet ! En ik heb als toetje weer zo’n overheerlijke, gezonde “Nathy Smoothie”  voor ons gemaakt.

Morgen ga ik lekker een dagje naar Landsmeer naar mijn allerbeste vriendin Bianca (ja die vriendin die het al ruim 26 jaar met me uithoudt, die) om even bij te kletsen en misschien wel even te shoppen (laat dat misschien eigenlijk maar weg hihihi). Dat wordt dus ook weer een leuke dag. Jasper gaat dan even zijn wielren carrière nieuw leven in blazen, want als hij met mij fiets valt hij bijna om van de slaap hihihi.

Nu nog even chillen op de bank en dan op tijd mijn mandje in om morgen vroeg op te staan.

Fijne avond en tot blogs (en weltrusten voor straks natuurlijk)

knuf nathalie

Gezondigd gisteren……..

Lieve lezers, ik moet iets opbiechten…..dat wordt niet makkelijk want…

Gisteren was ik nog wel zo trots op mezelf ! En na het schrijven van mijn blog voelde ik me helemaal super. Maar ……………. u raadt het al, het ging weer eens mis. Ik heb echt geen idee hoe het werkt, maar ineens maken mijn hersenen een vreemde omweg en dan denk ik dingen als:

ach, één glaasje rosé en een beetje chips moet wel kunnen, ik heb het wel verdiend, voor de rest heb ik me gedragen en ik heb zelfs gefietst en meer van dit soort blablabla. Gewoon smoesjes, kletspraat, slap gedoe, geklets en toch geef ik eraan toe. Dus hop in de benen, want dan kan ik ineens rennen als een cheetah  en met gezwinde spoed naar de keuken. De koelkast in en vanuit de keuken heel nonchalant roepen: “Schat, jij ook iets?”. Daarmee houd ik het dan nog even spannend of ik met alleen drinken of ook nog eten treugkom. Nou, kloek kloek kloek  1 x glaasje rosé voor mevrouwen gelukkig doet meneer er 1 mee (pff opluchting hihi). Ach en als ik toch bezig ben…. ik neem gezellig ook een bakje chips mee  , gezelligggggg ! Want ja, dat is het probleem met eten, het is lekker en gezellig. Dan heel nonchalant weer de kamer in komen en de blik van Jasper ontwijken. Dat laatste is eigenlijk nog het domste, want hij zegt er nooit iets van. Hij geeft hier en daar wel eens een hint, maar verder is het toch echt mijn eigen verantwoording vindt hij, ik ben namelijk al 41. Maar al die dingen die in mijn hoofd aangeven dat dit niet verstandig is, verdwijnen als sneeuw voor de zon na de eerste slok en hap. Ondertussen tijdens het zondigen is er een heftige discussie gaande tussen het engeltje op mijn ene en het duiveltje op mijn andere schouder. Geloof me, dan is er absoluut geen sprake van genieten,want eten met een schuldgevoel is niet eens fijn. Dat maakt het dan ook nog eens zonde dat je zondigt en er niet van geniet. En toch……. doe ik het.

Ergens zit daar het probleem dat ik niet kan genieten van de leuke, kleine dingen omdat ik het mezelf op de één of andere manier niet gun. Oeps, daar komen de tranen weer, maar ik type gewoon door, want dit is de basis van het probleem ! Daar lag ook de oorzaak van de burn-out, niets is goed genoeg, ik ben niet goed genoeg, het kan altijd beter/harder/verder/sneller, ik doe er niet toe als ik niet slaag in dit of dat. Zo zijn er nog een hele rits negatieve gedachten die ervoor zorgen dat ik mezelf de lat al zo hoog leg dat ik er onderdoor loop. De lat moet weer naar beneden en ik moet weer haalbare doelen stellen. Dus…. ja, ik heb 1 glaasje gedronken en een beetje chips, maar verder ging het goed. Hier maar weer het zoveelste bewijs dat alleen een dieet volgen in mijn geval niet zal helpen. Ik heb professionele ondersteuning nodig om te zorgen dat dat monster verdwijnt die ervoor zorgt dat ik mezelf minderwaardig voel. Om te herstellen van mijn burn-out heb ik ook therapie gehad en die aantekeningen zal ik er deze week ook maar weer eens bijpakken. Want het wordt tijd dat ik eerst eens echt van mezelf ga houden zoals ik ben. Tijdens de therapie in Laren vorig jaar kreeg ik een link van een liedje van Harry Jekkers – ik hou van mij. Ik voeg de link toe, want ik denk dat hij voor iedereen wel goed is. Ik ga hem zelf ook maar weer eens luisteren. Komt ie……..

http://www.youtube.com/watch?v=JqbVSLCq2jw&feature=results_main&playnext=1&list=PLE7A4E49C912F9B87

Voor vandaag nu maar weer even genoeg psyche tralala, dus ik zal even vertellen dat ik vandaag lekker naar de kapper ben geweest. Ik hoor u al denken “op zondag??” JA , op zondag. Ik heb namelijk een kapster, Sandra (die inmiddels ook een hele goede vriendin is geworden), die haar eigen zaak aan huis heeft. Zodoende werkt Sandra soms ook op zondag, om doordeweeks lekker vrij te zijn. Haar zaak, Kapsalon Blitzy http://www.kapsalonblitzy.webs.com/, zit in de Schoener in Lelystad en dat is iets van 4 kilometer van mij vandaan op de fiets. Ik ben, ondanks ietwat dreigende donkere wolken, op mijn fietsie gestapt (die schrok zich rot, want die heeft mijn billen nog nooit zo vaak achter elkaar gezien deze week) en binnen 20 minuten was ik bij Sandra. Om 13.00 uur had ik mijn kapafspraak om o.a. mijn grijze haren weer in oude staat te herstellen. Bij Sandra kun je ook terecht voor gezichtsbehandeling, massage, mani- en pedicure en ze heeft ook altijd hele coole spulletjes te koop (oorbellen, nagellakjes, sjaals enz.). Een echte verwennerij voor mezelf dus. Maar vandaag alleen knippen en kleuren. Ik wil mijn haar laten groeien, maar dan moet het toch zo nu en dan even gepunt en uitgedunt, maar vooral gekleurd worden.

Hier moest Sandra vanmorgen mee aan de slag

Altijd knus en gezellig in de kapsalon van San

Er was geen afspraak na mij, dus konden we heerlijk even bijkletsen. Ondertussen heb ik nog even gesnuffeld in de coole spulletjes die San te koop heeft en heb ik 2 gave nagellakjes (donkerpaars en licht roze) en een “over the top” zonnebril gekocht . Toen San klaar was hebben we nog veel lol gehad om een fotoshoot voor de blog te maken met het eindresultaat. De meligheid voorbij, maar ik ga ze er toch opzetten hihi

Het eindresultaat is zo niet zo goed te zien, omdat de gel nog wat nat was, maar geloof me, het zit echt gaaf en de kleur is ook weer zo mooi gelukt.

Thanks San .

Ik ben weer op mijn fiets gestapt en toen begon het net een beetje te spetteren. Ach, misschien smelt er nog wat af onderweg, dacht ik nog. Maar helaas, in volle glorie en met alle gewicht er nog op en aan kwam ik thuis. Het was een gezellige middag en thuisgekomen wilde ik meteen even het nieuwe kleurtje nagellak proberen. Dat werd de roze, want de paarse ken ik al.

Zie hier het resultaat .

Ik zeg “Nice” en ben blij dat ik mezelf heb verwend. Vanaf nu ga ik proberen liever voor mezelf te zijn en mezelf wat meer te gunnen. Het is dan ook nog “Werk in uitvoering”, dat zal dan ooit wel een keer goedkomen 🙂

Verder valt er niet veel te melden, het is verder goed gegaan met eten.

Maar… de avond is nog niet om

Nu ga ik nog even wordfeuten op de Iphone (ik word hier en daar behoorlijk ingemaakt, maar ik geef niet op) en dan op tijd naar bed. We zijn deze week dan wel lekker vrij maar ik heb morgen een lunchafspraak met mijn kantoor roomy/vriendin Corine en dat wordt bijkletsen. Je begrijpt dat ik mijn accu dan wel even goed moet opladen hihii

Fijne avond, weltrusten voor straks en tot blogs

Hele dikke knuf

Nathalie x

It’s a beautiful day….om even lekker te fietsen !

Lieve, trouwe lezers,

Daar ben ik weer… vandaag begon ik mijn dag heel, heel, heel, maar dan ook heeeeeeeel lui. Ik heb vannacht voor het eerst sinds een paar dagen eindelijk heerlijk geslapen! Wat een verademing. Ik ben voor mijn doen laat opgestaan en begon de dag met een verantwoord ontbijtje. Na het eerste kopje koffie kwam echter een terugslag…. Kleng, beng, out of the blue chagrijnig, geen land mee te bezeilen, onredelijk, grote bek en niet te genieten. Voor Jasper het moment om tegen mij te roepen: “ik ga even de hond uitlaten”. Wij hebben geen huisdieren, dus al helemaal geen hond, het is het teken voor mij dat ik in mijn “onredelijk-stand” sta. Zonder dat er weer een discussie komt van :”nee ik ben niet chagrijnig en houd op met zeiken” werkt dit uitstekend, ik weet dan meteen dat ik even moet dimmen hihihi. Na de lunch (twee heerlijk gebakken eitjes met ham) trok ik weer een beetje bij, maar vrij snel daarna voelde ik het alweer opborrelen HELP wat had ik, mijn maandelijkse perikelen zijn alweer voorbij, dus wat bezielde me?? Ik werd er zelf zelfs gek van. Met een gezicht als een donderwolk  , briesend en stampvoetend liep ik naar de vriezer. Na het eten van een waterijsje, want dat is in elk geval beter dan Ben&Jerry’s (maar wel veeeeeel minder lekker) ging het weer wat beter. Op dat moment kreeg ik een helder moment. Ik had last van een typisch gevalletje dieet-leed.  Maar ik heb mezelf voorgenomen om te proberen mijn vreet- en snaaibuien onder controle te houden totdat het programma start en de professionals met me aan de slag gaan. Dus… het werd weer tijd voor de inmiddels beroemde “schop onder mijn eigen bevallige billen” hup naar de schuur en fietsie pakken. De dappere, stoere Jasper besloot met gevaar voor eigen leven mee te fietsen met deze humeurige bitch. Ik heb de Endomondo app inmiddels op mijn I-phone staan en kon ik die meteen even uitproberen. Na nog geen 10 minuten fietsen in de buitenlucht, genietend van de zon en het windje (die we wel irritant tegen hadden maar ach) verdween mijn humeur gelukkig en werd ik weer mijn vrolijke zelf.

We besloten om richting het natuurpark te fietsen om gewoon een lekker rondje te rijden.

Er is alweer een lachje te bespeuren

maar Jasper neemt geen risico en neemt een veilige voorsprong

Dat hebben we dus gedaan en onderweg zijn we even gestopt bij een bankje om in het zonnetje te genieten van een flesje water en een appeltje.

Volgens de app van Endomondo hebben we ruim 16 kilometer gefietst. Dat is voor jullie wellicht een makkie, maar voor mij is het een mooi begin voor mijn “meer bewegen plan”. Thuisgekomen was mijn humeur sterk verbeterd (ook voor Jasper wel zo prettig) en ik voel me trots dat ik niet ben gaan vreten maar fietsen. Een fijne bijkomstigheid was ook dat het inmiddels 18.30 uur was, dus voedertijd!!! Hup, aardappels schillen, brocolli slachten, beiden in de pannen en koken maar. De runderworsten bakken en braden en na een half uur hadden we een heerlijk gezonde maaltijd. Als toetje heb ik een heerlijke smoothie van vers fruit en optimel drink in elkaar geblenderd. Kortom: Kwam het toch nog goed op deze mooie dag.

Nu lekker genieten van de avond en ik twijfel nog of ik een roseetje zal nemen of niet.

fijne avond en voor straks slaap zacht. Tot blogs

Knuf

nathalie

 

 

Fietsen met die luie kont !!

beetje brak opgestaan vandaag

Vannacht weer wat slecht geslapen, ik krijg mijn mooie hoofdje maar niet stil ‘s-nachts hihi. Ach ik weet hoe het komt, ik moet overdag gewoon wat tijd nemen om de dingen te overpeinzen, dan hoeft dat ‘s-nachts niet.

Vanmorgen weer een prima ontbijtje en weer op de dikte van het beleg gelet. Daarna gezellig thee drinken en bijkletsen met een vriend, daarna boodschappen gedaan. Dat was rond 12 uur en met een lege maag, want ik had nog niet geluncht alleen thee gedronken een Heeeeeel gevaarlijke actie voor een eetverfslaafde als ik dus. Maar ik ben super trots, ik heb alle verleidingen weerstaan en kwam terug met alleen de benodigde boodschappen 🙂 Ik had heerlijke pompoenbroodjes meegenomen voor mijn lunch. Thuisgekomen heb ik die 2 broodjes belegd met 30+ kaas en zongedroogde tomaatjes in olijfolie. Ook meteen weer even een inmiddels beroemde (ja toch zussie hihi) nathy smoothie gemaakt. En ben ik er heerlijk voor gaan zitten

Mijn lunch vandaag, niet slecht al zeg ik het zelf !

Na de lunch ben ik even een uurtje gaan fietsen. Jawel ik heb de smaak te pakken ! Inmiddels heb ik ook geen zadelpijn meer na driekwartier, dus dat uurtje is goed te doen. Ik heb vanmiddag bij thuiskomst de Endomondo app op mijn I-phone geïnstalleerd (de pro versie was nu in de aanbieding voor 0,79 eurocent. Dit even ter info voor de endomondo fans.. dat is tot 1 juli nog deze prijs, daarna weer duurder). Ik ben van plan om mijn fiets- en wandelzaken daarmee te registreren. Misschien werkt dat motiverend hihi. Ik weet van deze app via onze Laffe Teckel (vlieg)vriendjes Gerard en Jeffrey. Bij hen zie ik regelmatig op Facebook dingen langskomen als hele fiets- en wandelprestaties via Endomondo, dus dat leek mij ook wel wat. Ik moet de app nog wel uitvogelen en dat kan met mij nog wel even duren (van origine ben ik blond en vrouw daarom kan ik er niets aan doen dat ik slecht ben met techniek, zit in mijn genen hahahaha).

Inmiddels werd  ik aan het eind van de middag toch wel weer wat vermoeid en ben ik even gaan liggen om te rusten, maar kort daarop kwam de heer des huizes al thuis. Blijkt dat ik voor niets boodschappen had gedaan, want meneer wilde/moest/zou uit eten om onze aankomende vrije week te vieren. Heh getverderrie moest ik dus weer uit eten en ik had me zooooooooooo verheugd op het koken van brocolli, gekookte aardappels en saucijsjes (hahahahahaha echt niet !!!! dat doen we dan morgen wel).

Dus aankleden en op naar ons favoriete restaurant in Lelystad:   http://www.bijdeburen.eu/ (nee ik heb geen aandelen en krijg geen geld voor deze subtiele reclame. Je kunt er gewoon lekker, gezellig en voor een goede prijs heerlijk eten en ik kan het weten ik ben een fijnproever en dol op gezelligheid). Faizel (eigenaar van BijdeBuren) had een tafeltje voor ons klaargezet, nadat we hadden gereserveerd. Dat stond niet teveel midden in de drukte dus met mijn Burn-out was dat heel goed te doen. Het was heerlijk zonnig weer, dus eerst een wijntje op hun terrras

Toen het voorgerecht klaar was konden we naar binnen om aan te schuiven

heerlijke carpaccio en jasper salade van tuinboontjes

Voor het hoofdgerecht hadden we beiden lekkere kipsaté genomen maar die foto maakte ik pas toen de helft al op was en dat ziet er dan niet uit zoals het geserveerd word dus geen foto daarvan (anders krijg ik met een boze Faizel te maken 😉  hihihi)  en het toetjes was verrassing van de chef… heerlijk !

petit grand dessert verrassing van de chef

Morgen maar weer even een uur of 3 fietsen hahaha. Maar onze week verlof is begonnen voor Jasper en voor mij en die is op deze manier goed ingeluid.

Al met al dus een heerlijk en leuk dagje zonder erge zonden (wat eten betreft 😉 hihihi)

Nu ga ik nog even naar VI Oranje kijken, Gert Jakobs is te gast en die vind ik altijd wel grappig.

Fijne avond, voor straks weltrusten en tot blogs

Knuf

Nathalie

Burn-out trouble !

De Burn-out speelde op vandaag

Vandaag was een rare dag en ook die moeten er zijn. Het begon vannacht al toen ik niet kon slapen (was het soms volle maan ???). Ik lag te woelen en te draaien en kon maar niet in slaap komen. Als ik heel eerlijk ben weet ik wel waar het door komt, ik ben niet lief voor mezelf geweest de afgelopen dagen. Ik heb wat teveel energie opgeslokt en niet genoeg bijgetankt. Shame on me…… maar goed ik ben nog druk aan het oefenen om mijn grenzen te voelen en geduld uit te oefenen.

Tsja ik ben nog volop bezig met herstel van de Burn-out en het aanpakken van de oorzaak ervan, het is o.a. een karakter kwestie (perfectionistje) en aangeleerd gedrag waardoor prestatiedrang is ontstaan, zowel privé als op het werk. Dus alleen rusten heeft geen nut. het is eigenlijk net als met het afvallen: als je de kern niet aanpakt dan ga je jojo-en. En ik wil niet meer jojo-en qua gewicht, maar ik wil zeker ook geen depressie en burn-out meer meemaken. Ik heb ontdekt dat zowel de Burn-out als het afvallen raakvlakken hebben wat oorzaken betreft. Daarom is het ook geen probleem om nu tijdens het herstel van de Burn-out al te starten met het Obesitas programma.

Eigenlijk onderga ik een soort persoonlijke revisie en komt er dus binnenkort een Nathalie versie 2.0 !

Wat eten betreft ging het redelijk. Vanmorgen goed ontbeten (al iets minder hagelslag dan normaal hihi) maar mijn lunch was een beetje vreemd vandaag. Ik heb vandaag gewerkt en we zijn met onze afdeling vandaag verhuisd naar een andere ruimte in het pand. Om dat te vieren had mijn collega Inge heerlijke aardbeien gebakjes bij (jawel daar is ie weer…) Bakker Prins gehaald. Ik ben toch gezwicht er 1 te nemen en heb er super van genoten, maar heb daardoor verder niets gegeten als lunch. Er was maar 1 persoon sterk genoeg om niet te nemen en dat was mijn vriendin/collega Bea ! Echt knap van haar, want gebak van Prins is echt heeeeerlijk.

Hmmm heerlijke aardbeien gebakjes van Bakker Prins. Die van mij staat op de foto nog in de doos. Nu niet meer hihi

Met het gebak eten zaten we met een flink ploegje in een redelijk kleine ruimte en dat was dus al druk. Verder werd het sjouwen door onze sterke “handymannen” van de facilitaire dienst gedaan, maar het betekende wel veel mensen heen en weer lopend, veel drukte en praten. Ik hou wel van drukte en praten, maar sinds de Burn-out trek ik dat helaas niet meer. Er ontstond weer een soort kortsluiting in mijn hoofd door alle prikkels en ben ik in een rustigere ruimte gaan werken, maar helaas was het toen al te laat. Ik kreeg een lichte paniek aanval, met een paar traantjes en beetje dizzy. Dat is dus een duidelijke grens overschreden!! Tsja daar ben ik nog niet zo handig in dat ik er iets daarvoor al achter kom dat het een tikkie terug moet. Maar al doende leert men. Gelukkig heeft Nynke me goed opgevangen, zij heeft rustigmet me gepraat en daarna kwamen we tot de conclusie dat het er voor vandaag verder niet meer in zat. Anderhalf uur eerder dan normaal ben ik dus naar huis vetrokken.

Het accepteren dat dit kan gebeuren vind ik nog steeds moeilijk. Ik kon voor de Burn-out meerdere dingen tegelijk en ik had prima horeca-oren (dat wil zeggen dat je naar een aantal verschillende gesprekken tegelijk kunt luisteren en dan ook precies weet waar welk gesprek over gaat, erg handig maar dat werkt bij mij dus niet meer) en nu kan ik soms niet eens 1 ding afmaken. Frustrerend maar met geduld wordt het wel weer beter heb ik begrepen. Maar ja geduld is nou niet direct een top kwaliteitje van tante nath. Komt wel goed schatje, zeggen we dan maar 🙂

Thuis ben ik naar bed gegaan en met een paracetamolletje en een kop thee werd ik weer wat rustiger. We hebben inmiddels ons avondeten op (aardappelpartjes uit de oven met rozemarijn, gekookte sperzieboontjes en een runderburger) en ik ga zo als toetje nog wat verse meloen slachten en opeten!

Vandaag hebben jullie dus mazzel, want door de bovengenoemde omstandigheden is het vandaag een korte blog. Kunnen jullie ook op tijd naar bed hihi.

Oh ja, en bedankt voor al jullie leuke reacties op mijn blog (ook via Facebook, sms enz.) echt super, ik merk dat het me heel veel helpt, dus (zoals Barry Stevens altijd zegt:) Vooral daarmee doorgaan! Jullie steun helpt me echt door de lastige momenten heen. THANKS allemaal !!!

De letters gaan een beetje dansen voor mijn ogen en ik krijg weer beetje hoofdpijn. Ik heb geleerd van vandaag dus ik stop nu op tijd en ga weer even rustig chillen in mijn bedje.

Fijne avond, voor straks weltrusten en tot blogs

Dikke knuffel

nathalie xx

Woensdag – Lazy day!: Prison Break en andere lusten :-)

Vandaag relax dag voor deze dame

Vanwege mijn burn-out moet ik nog steeds mijn energie verdelen. Dat is niet altijd makkelijk, zoals blijkt, want gisteren heb ik weer iets teveel van mezelf gevraagd. Op de dag dat ik werk zoals gisteren (want ik ben gelukkig weer aan het opbouwen!) zou ik verder niets anders meer moeten doen. Dat was dus niet gelukt. Het shoppen op de markt, bloggen enz. was toch iets teveel van het goede. Dat merk ik dan al bij het opstaan  😦  . Lichte hoofdpijn en suizen in mijn oren. Morgen weer werken, dus vandaag mijn accu weer opladen. Daarom rustig ontbeten samen met Jasper voordat die naar het werk ging. Ik kan melden een keurig ontbijt van 2 bruine boterhammen met dieet boter en hagelslag en een kop thee. Ehhhh Correctie: misschien toch niet helemaal een geslaagd ontbijt. Als Jasper het ontbijt maakt, dan zou het inderdaad brood met hagelslag zijn, maar helaas heb ik vanmorgen het ontbijt gemaakt en werd het dus hagelslag met brood. Dat is dus ook een probleem, ik kan niet normaal brood beleggen. Bij mij zie je de boterham helemaal niet eens meer. En … de hagelslag die op het bordje valt, als het tussen het brood uitkomt, dat eet ik natuurlijk ook gewoon op! Hmmm toch maar weer vragen of Jasper het ontbijt maakt 😉 . Maar even zonder gekheid, dit soort dingen maken mij dus Obesitas gecertificeerd.

Maar goed, na het ontbijt ben ik weer even terug gegaan naar bed om te rusten. Dat is al een hele stap voor mij, dat heb ik echt moeten leren hoor. Ik vind het nog steeds moeilijk te accepteren dat ik regelmatig moet rusten, maar het lukt nu in elk geval. Rond een uur of elf kreeg ik trek. Ik besloot het gezond te houden dus…. groot glas omgespoeld met koud water en in de vriezer gelegd om goed koud te laten worden. Fruit, optimel drink en mijn blender gepakt en Smoothie maken. Best gezond hoor: wat ijsblokjes in de blender, 1 banaantje, 1 kiwi, 1 sinaasappel en wat aardbeien erbij, 1 kopje yoghurtdrink van Optimel erin en blendertje laten loeien. Glas uit de vriezer halen en voilà een heerlijk gezonde smoothie voor de lekkere trek.

Zeg nou eens eerlijk, dat ziet er toch heerlijk uit?

Om mijn relax dag draaglijk te maken heb ik de DVD van Prison Break erbij gepakt (ik ben op de helft van het 4e seizoen), altijd leuk kijken naar die heerlijke mannen hihihi denk ik in elk geval even niet aan eten 🙂 . En mezelf een heerlijke kop koffie gemaakt (eerst wat melk opgewarmd in de magnetron en daarna een dubbele espresso erbij van versgemalen bonen). Zal wel een naam voor zijn, iets met “Latte” tralala ofzo. Maar in elk geval erg lekker.

een echte “Latte Nathy tralala”

Langzaam werd het lunchtijd en tjsa als echte eetverslaafde zat ik al (correctie: lag ik al hangend op de bank) een uur te bedenken wat ik zou gaan lunchen! Als ik het zo opschrijf zit ik toch wel met het schaamrood op mijn kaken (zonder ze te bewegen dit keer). Ik ben al een tijd gestopt met roken, maar vergeleken bij dit was die rookverslaving echt peanuts (hmmm pinda’s lekkerrrr). Ik merk dat ik de hele dag met eten en vooral NIET eten bezig ben. Gelukkig dat het programma in september start en dat er een gedragstherapeut bij zit. De lunch werden 2 bruine boterhammen met 30+ pittige kaas. Inderdaad….. dik belegd, maar ja het is 30+ kaas dus dat is minder slecht 😉 en ik ontdek een andere vreemde gewoonte. Bij elk plakje dat op mijn brood gaat, gaat er ook bijna automatisch 1 plakje mijn mond in. Pffff als het niet zo erg zou zijn, zou ik me rot lachen.

Tijdens en na de lunch heb ik me prima vermaakt met het 4e seizoen Prison Break (fijn uitzicht doet wonderen hahahaha) en niet aan eten gedacht. Om 14.30 uur was ik de heerlijke mannen van Prison Break ff zat en toen begon mijn “lekker trek monstertje” zich uitbundig en luidruchtig te melden

Nathy’s “Lekkere trek monstertje”

Koekjes, koekjes, ik MOET hier nog ergens volkoren koekies hebben. MAAR WAAR ??? Gewoon bijna paniek hoor! Echt erg. En het code woord “Oranje” wordt zwaar genegeerd met de gedachten “Rot op, ik heb zin in koek, ik ben ongesteld dus zeik niet, het mag”. Tsja en daar kan IK zelfs niet tegenop. en inderdaad, ik vond in de trolly in de keuken nog een pakje volkoren koekjes. Tsja….. na vier koekjes kwam de huilbui. Ik heb mezelf een schop onder mijn bevallige billetjes gegeven, heb mijn tranen gedroogd (want slachtoffer rol daar trap zelfs ik niet meer in), I-pod gepakt en hup met mijn Lazy ass op de fiets. Daar ging ik hoor, muziekje in mijn oortjes en zo heb ik een uur een rondje gefietst van huis naar het Natuurpark Flevoland daar een rondje langs de beestjes gefietst en weer terug naar huis. Thuisgekomen was ik het koekie incident vergeten en ben ik aardappels gaan schillen en kort daarna kwam Jasper thuis.

Ik ben nog wel een beetje vermoeid maar dat is de burn-out, dus moet ik gewoon rustig blijven nu. Daarom ga ik nu stoppen met bloggen. We hebben gegeten, koffie gedronken en als ik klaar ben met bloggen ga ik nog even lezen en dan slapen. Morgen weer werken, dus ik wil wel fit zijn, want ik ben blij dat ik alweer wat mee draai op kantoor.

Weltrusten voor straks en tot blogs

Dikke knuf

Nathalie xx

chocolade en andere zonden

Tsja eerst maar opbiechten dat gister goed ging wat lijnen betreft en vandaag op zich ook wel, tot het 16.00 uur lekkere trek moment…….

Gister kreeg ik van mijn vorige afdelingshoofd een bos bloemen en een doosje Merci chocolade om te danken voor de leuke samenwerking (hij heeft een andere functie en heeft de afdeling verlaten). Leuk gebaar natuurlijk maar die Merci was meteen al een pijnpunt. Gisteren heb ik me nog kunnen beheersen, maar vandaag ging ie eraan die doos !!! Helemaal op, ik schaam me echt rot. Jasper heeft alleen de lege papiertjes gespot toen hij thuiskwam (en de chocoladeresten in mijn mondhoeken). Gelukkig was het niet zo’n hele grote verpakking hahaha dat zou helemaal erg zijn geweest. Een foto van de lege verpakking kon ik al niet eens meer maken, want ik heb de verpakking al professioneel weggewerkt onderin de vuilnisbak. Ik wil wel even ter verdediging van mijn “tengere 🙂 ” zieltje aanvoeren (nu ik hier toch regelmatig met de billen bloot ga) dat het mijn maandelijkse periode is en ik dus nu helemaal een zwak heb voor chocolade. Maar goed, het gaat hier natuurlijk om het verslavingsgebeuren en grenzenloze, matenloze gedrag!! Diep in mijn hartje vond ik zelf ook wel dat 2, 3 of 4 merci-tjes ook wel genoeg zou zijn. Maar ja…… als ik dan eenmaal begin heb ik totaal geen gedachten meer. Ja achteraf… spijt, wat heb ik nou weer gedaan?, wat is dit? Dit spoort echt niet! en zo nog wel meer van die gedachten. Maar helaas nooit, maar dan ook NOOIT op zo’n achterlijk schransmoment zelf. Maar… ik had wel in de pauze een verse fruitsalade gehaald voor bij mijn bruine bol en optimel drankje hihi, dat dan weer wel.

Kijk maar …

Tsja en morgen weer janken als ik voor de kast sta om te bedenken in welke outfit ik me nu weer moet schoenlepelen. Inmiddels past bijna echt niets meer en ik wil eigenlijk ook niet zoveel nieuws meer kopen want ik ga natuurlijk wel afvallen binnenkort. Weet je, dat is eigenlijk ook onderdeel van het probleem. Ik heb alleen last van mijn lijf als ik de deur uit moet en niet als ik thuis op de bank ik mijn eigen veilige omgeving ben. Thuis voel ik me eigenlijk niet eens zo dik. Dat weet ik dan op de één of andere manier compleet te blokken uit mijn geest. Echt daar moet iets aan gebeuren en daarom ben ik blij dat ik in September aan het programma van de Obesitas Poli ga beginnen. Op de doos Merci na, is er eigenlijk nog niet zoveel aan de hand, want normaal gesproken was het nog erger (ijs van Ben&Jerry, chips enz.). Ik ga straks wel ff een lekker stuk fietsen met Jasper, dan gaat mijn schuldgevoel misschien wel weg!

Eigenlijk is eten niet eens mijn enige verslaving, ik heb ook een schoenen en tassen tic! Ik heb in de gang een hele kast voor mezelf en nog passen niet al mijn schoenen erin. Maar goed, vandaag ben ik met Birgit, die naast vriendin ook collega is, tijdens de lunchpauze de markt op geweest. De markt staat elke dinsdag ochtend tot 13.00 uur op het plein achter het gebouw waar we werken. Ik was daar inmiddels al meer dan een half jaar niet geweest aangezien ik thuis was met een burn-out. Nu ik weer werk op de dinsdag kon ik dus mooi weer eens de markt op. Tsja…. ik zag nice shoes en tassen. Ik heb 1 paar leuke blauwe lederen klompjes en 1 paar lichtblauwe (het blauwe deel is bij deze ook van leer) sleehakken gekocht en een leuke knal roze handtas . De sleehakken had ik meteen aangetrokken toen ik op het werk was (de foto’s heb ik thuis pas gemaakt, hihi wat een angsthaas he?)

Nu gaan we even koken (rode bietjes, gekookte aardappeltjes en een schnitzel) en dan maar even een uur of vijf fietsen om die doos Merci er weer af te werken 😉

Eet smakelijk, fijne avond en tot blogs….

knuf nathalie